Punktem wyjścia była szczegółowa ocena nie tylko stanu poszczególnych zębów, lecz także kondycji kości, tkanek przyzębia, dotychczasowych uzupełnień protetycznych oraz wzajemnych relacji pomiędzy szczęką i żuchwą. Wykonano tomografię komputerową CBCT, skany wewnątrzustne oraz kompleksową konsultację protetyczną.
Cyfrowa diagnostyka pozwoliła precyzyjnie określić, które zęby mogą zostać wykorzystane jako stabilne filary, a które ze względu na niekorzystne rokowanie wymagają usunięcia. Szczególnej analizy wymagały również warunki kostne w bocznych odcinkach szczęki oraz znaczne starcie dolnego łuku, które zaburzało wysokość zwarcia i proporcje całego uśmiechu.
Celem terapii nie była jedynie wymiana starych koron. Leczenie zaplanowano jako pełną rekonstrukcję funkcjonalno-estetyczną, której zadaniem było odbudowanie brakujących zębów, przywrócenie właściwej wysokości zwarcia oraz stworzenie stabilnych warunków do swobodnego żucia.
Plan obejmował usunięcie zębów, których nie można było przewidywalnie zachować, leczenie implantologiczne w szczęce i żuchwie, zabiegi podniesienia dna zatok szczękowych, przygotowanie pozostałych zębów pod nowe uzupełnienia oraz wykonanie kompleksowych prac protetycznych. Całość została podzielona na precyzyjnie zaplanowane etapy, dzięki czemu Pacjentka przez cały okres terapii mogła korzystać z uzupełnień tymczasowych.
Pierwszym etapem było zdjęcie wieloletnich prac protetycznych, dokładna ocena i oczyszczenie zębów filarowych oraz przygotowanie ich do dalszej odbudowy. Zęby o niekorzystnym rokowaniu zakwalifikowano do ekstrakcji, a pozostałe wzmocniono i odpowiednio przygotowano pod przyszłe korony.
Już na tym etapie wykonano laboratoryjne uzupełnienia tymczasowe. Ich rola wykraczała daleko poza samą estetykę. Chroniły przygotowane zęby, pozwalały zachować komfort podczas leczenia oraz umożliwiały stopniowe kształtowanie nowej wysokości i relacji zwarciowych.
Kolejnym krokiem było leczenie chirurgiczne i implantologiczne. Implanty wszczepiono przy użyciu szablonów chirurgicznych, co pozwoliło przenieść cyfrowy plan bezpośrednio do jamy ustnej i precyzyjnie określić ich położenie. Ze względu na ograniczoną ilość kości w bocznych odcinkach szczęki wykonano również zamknięte podniesienie dna zatok szczękowych, tworząc odpowiednie warunki dla stabilnej odbudowy brakujących zębów. Proces gojenia pozostawał pod regularną kontrolą zespołu. W trakcie kolejnych wizyt monitorowano integrację implantów, stan tkanek oraz funkcjonowanie prac tymczasowych. Takie etapowe postępowanie pozwalało na bieżąco oceniać reakcję całego narządu żucia i przygotowywać Pacjentkę do ostatecznej odbudowy.
Po uzyskaniu stabilnych warunków rozpoczęto docelowy etap protetyczny. W dolnym łuku wykonano indywidualnie zaprojektowane korony pełnoceramiczne w technologii CAD/CAM. Odtworzono właściwą długość i kształt zębów, linię brzegów siecznych oraz prawidłowe kontakty zwarciowe. Każda przymiarka była okazją do oceny estetyki, fonetyki, komfortu i pracy mięśni. Szczególną uwagę zwrócono na proporcje uśmiechu i naturalne przejście pomiędzy odbudowanymi zębami a dziąsłem. Następnie przygotowano odbudowę górnego łuku, wykorzystując cyfrowe skany i precyzyjne planowanie protetyczne. Nowe uzupełnienia zostały dopasowane nie tylko do rysów twarzy Pacjentki i oczekiwanego efektu estetycznego, lecz przede wszystkim do odtworzonej funkcji całego układu zgryzowego.
Efektem leczenia jest kompleksowo odbudowany uśmiech, w którym estetyka wynika z prawidłowo przywróconej funkcji. Uzupełniono braki zębowe, wymieniono zużyte prace protetyczne, odbudowano starte zęby oraz przywrócono stabilne podparcie w bocznych odcinkach. Nowe proporcje zębów nadały twarzy bardziej harmonijny wygląd, a odbudowa wysokości zwarcia poprawiła warunki żucia i rozłożyła siły pomiędzy poszczególne odcinki uzębienia. Pacjentka odzyskała komfort jedzenia, swobodę uśmiechania się oraz poczucie, że jej uzębienie tworzy spójną, stabilną całość. Ta metamorfoza pokazuje, że najbardziej naturalne i trwałe rezultaty powstają wtedy, gdy implantologia, chirurgia i protetyka nie funkcjonują jako oddzielne etapy, lecz tworzą jeden konsekwentnie realizowany plan leczenia.
